Over ons

Een jaar nadat we het informatiepakket over pleegzorg hadden aangevraagd
en we er steeds regelmatiger en serieuzer over na begonnen te denken,
waren we er – na de uitzending over Alicia – helemaal uit:
Wij wilden pleegouders worden!

Maar dat er 28 verschillende pleegzorgorganisaties zijn en dat die regionaal georganiseerd zijn, dat wisten wij nog niet.
En dus zaten we de week er op bij een verkeerde info-avond, want die organisatie werkte niet in ons gebied.

Maar het is gelukkig allemaal goed gekomen, want inmiddels woont er al weer bijna een jaar een schat van een jongen bij ons, voor wie wij mogen zorgen.

Pleegzorg geeft ons veel voldoening. De jongen te zien opbloeien en z’n plaats binnen ons gezin stukje bij beetje te zien vinden, geeft een geweldig gevoel. Hem tot rust te zien komen, te zien genieten, zelfs van hele kleine dingen etc.
Maar naast al die geweldige gevoelens, kan het soms ook behoorlijk frustrerend zijn.

Want ook al is hij meestal heel vrolijk en enthousiast, hij draagt ook zijn verleden met zich mee en zijn onzekerheden, angsten, twijfels etc.
En hoe lief je ook bent en hoe goed je het ook bedoelt, dat wis je niet zomaar even uit.
En dus ook het gedrag niet, wat uit die gevoelens voortkomt, zoals: voortdurend aandacht en bevestiging zoeken, zich nauwelijks zelf kunnen vermaken etc.

Dus al gauw kwamen er allerlei vragen in ons op, zoals ‘Hoe kunnen we hier nu het beste op reageren?’, ‘Moeten we dit nu toestaan, of niet?’, ‘Hoe kunnen we er voor hem zijn, zonder onszelf uit het oog te verliezen?’, ‘Wat gaat er in hem om?’ etc.
En op die vragen zijn we antwoorden gaan zoeken, bij onze pleegzorgbegeleider, op internet, in boeken etc.

En dat heeft geleid tot veel mooie inzichten die we graag met jullie willen delen, voor ons pleegzoontje en voor alle andere pleegkinderen.
En we zijn natuurlijk ook heel benieuwd naar jullie ervaringen en tips!

Wij hopen je dan ook als lid bij Pleegzorgplaza te mogen verwelkomen, zodat we elkaar kunnen inspireren. So, let us begin.